Key Takeaways:

• KKP Research โดยกลุ่มธุรกิจการเงินเกียรตินาคินภัทรปรับ GDP ปี 2025 ลงเหลือ 1.6% จากประมานการครั้งก่อนที่ 1.7% และปี 2026 ลงเหลือ 1.5% จากระดับ 2.0% โดยแม้เศรษฐกิจโลกจะปรับตัวดีขึ้นเล็กน้อยตามสถานการณ์สงครามการค้าที่ผ่อนคลายลงบ้าง แต่ยังมีความไม่แน่นอนสูง เศรษฐกิจไทยยังเผชิญแรงกดดันจากปัจจัยเฉพาะ คือ นักท่องเที่ยวจีนที่ชะลอตัวลงแรง ภาคการผลิตยังคงเผชิญปัญหาความสามารถในการแข่งขัน และการบริโภคที่ได้รับแรงกดดันจากการปล่อยสินเชื่อภาคธนาคารที่หดตัว
• ในช่วงครึ่งหลังของปีเศรษฐกิจไทยมีโอกาสเข้าสู่ภาวะถดถอยเชิงเทคนิค (Technical Recession) เนื่องจากปัจจัยสนับสนุนเศรษฐกิจระยะสั้นหมดไป คือ ฐานต่ำของการลงทุนภาครัฐ การเร่งตัวของการส่งออก และการขยายตัวของนักท่องเที่ยว
• KKP Research ประเมินว่าในระยะสั้นการประเมินภาพเศรษฐกิจมีความไม่แน่นอนและท้าทายมากขึ้นยังต้องจับตาสามปัจจัยเสี่ยงสำคัญ คือ 1) สถานการณ์การเมืองในประเทศที่อาจนำไปสู่ความล่าช้าของการผ่านงบประมาณภาครัฐ 2) การเจรจาการค้าระหว่างไทยและสหรัฐ ฯ ส่งผลต่อระดับภาษีที่ไทยจะถูกเรียกเก็บ และ 3) ราคาน้ำมันที่อาจปรับตัวสูงขึ้นตามสถานการณ์สงครามอิหร่านอิสราเอลโดยไทยเป็นประเทศผู้นำเข้าน้ำมันสุทธิทำให้ได้รับผลทางลบ
• นโยบายการเงินจำเป็นต้องมีบทบาทมากขึ้นในการดูแลสถานการณ์เศรษฐกิจ โดยปัจจุบันประเมินว่าอัตราดอกเบี้ยยังอยู่ในภาวะตึงตัวเมื่อเทียบกับระดับเงินเฟ้อและภาวะทางการเงิน KKP ประเมินธนาคารแห่งประเทศไทยจะปรับลดดอกเบี้ยอีก 0.75% ในช่วง 12 เดือนข้างหน้ามาที่ระดับ 1.0% จากการคาดการณ์เดิมที่ 1.25% และต้องเร่งแก้ไขข้อจำกัดในการส่งผ่านของนโยบายการเงิน โดยเฉพาะช่องทางการปล่อยสินเชื่อของภาคธนาคาร

บริษัทหลักทรัพย์ เกียรตินาคินภัทร จำกัด (มหาชน) ชี้ประเทศไทยกำลังอยู่ในช่วงของการยกเครื่องระบบรางรถไฟครั้งใหญ่ที่สุดในรอบหลายทศวรรษ ซึ่งถือเป็น “การปฏิรูประบบรางแห่งชาติ” ที่จะเปลี่ยนโฉมการขนส่งของประเทศทั้งระบบ โครงการนี้ครอบคลุมการสร้างรางคู่ทั่วประเทศและการออกกฎหมายใหม่ที่เปิดทางให้ภาคเอกชนเข้ามามีบทบาทมากขึ้น คาดว่าจะช่วยลดต้นทุนโลจิสติกส์ เสริมศักยภาพการแข่งขัน เพิ่มการเติบโตของเศรษฐกิจ และกระตุ้นรายได้ของเมืองรองและชุมชนเล็ก ๆ ตามแนวเส้นทางรถไฟ

พระราชบัญญัติการขนส่งทางราง – ปลดล็อกภาคเอกชนเข้าสู่ระบบราง

ก่อนหน้านี้ ระบบรางของไทยอยู่ภายใต้การกำกับดูแลและการดำเนินงานโดยหน่วยงานของรัฐเพียงไม่กี่แห่ง ได้แก่ การรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) สำหรับเส้นทางระหว่างเมือง การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย (รฟม.) สำหรับระบบรถไฟฟ้าในเมือง และ กรุงเทพมหานคร (กทม.) สำหรับรถไฟฟ้าในเขตเมืองหลวง โครงสร้างนี้ทำให้หน่วยงานเจ้าของรางทำหน้าที่ทั้ง “ผู้กำกับดูแล” และ “ผู้ดำเนินการ” ในเวลาเดียวกัน

พระราชบัญญัติการขนส่งทางรางฉบับใหม่ออกมาเพื่อ “แยกบทบาท” ดังกล่าวอย่างชัดเจน โดยจัดตั้ง สำนักงานคณะกรรมการกำกับกิจการขนส่งทางราง (สกรร.) ขึ้นเป็นหน่วยงานอิสระ ทำหน้าที่กำกับดูแล ออกใบอนุญาต กำหนดมาตรฐานความปลอดภัย และวางแผนพัฒนาระบบรางในภาพรวมของประเทศ ขณะที่หน่วยงานเดิมอย่าง รฟท. และ รฟม. จะยังคงเป็นผู้ดำเนินงานหรือเจ้าของทรัพย์สินของราง แต่ไม่มีอำนาจในการกำกับดูแลอีกต่อไป